brosmóða

 

bíllinn skríður áfram

undir þokunni

hægt

í átt að hlýju brosi

á hliðarspori 

í þínu lífi

hulinn í skýjum

og fyrir skynseminni

allt óljóst en samt

ég brosandi undir stýri

og vegurinn skríður áfram

undir bílnum

miskunnalaus í gegnum móðuna